Ton ailesinin ateşle imtihanı eskidir. Japonya’nın güneyindeki Kōchi’de balıkçılar, tonun akrabası olan palamut cinsi katsuo’yu kalın saman demetlerinin alevinde saniyeler içinde mühürler; tataki たたき denilen bu teknik, dışı isli ve kavruk, içi tamamen çiğ bir dilim çıkarır. Ateş ile çiğ balığın aynı lokmada barış içinde yaşayabildiğinin en eski kanıtlarındandır.

Tuna Tempura Roll, o barışın tezgâhtaki devamıdır. Tonun yoğun, etli karakteri, denizin bifteği diye anılır; sıcak hamurun içinde bu karakter yumuşamaz, tam tersine keskinleşir. Isı, akami’nin demir zenginliğini ve derin umamisini öne çıkarır; çıtır kabukla etli balığın karşıtlığı, ruloyu tempura ailesinin en doyurucu üyesi yapar.

Bu balığın hikayesini bilenler için tabakta ayrıca bir adalet vardır: Edo’nun kedilere layık gördüğü balık, bugün ateşin karşısına ana karakter olarak çıkıyor.

Hafif bir lokma arayanlara başka rulolarımız var. Bu tabak, karakter arayanlar için.