Philadelphia Roll’ün kendisi zaten bir çeviridir: 1980’lerde Madame Saito’nun, simit üzerindeki füme somon ile krem peyniri sushi diline aktarması. Bu rulo ise çevirinin çevirisidir; aynı metin, bir de kaynar yağın diline çevrilmiştir.

Tempura tekniğinden geçen ruloda bir simya gerçekleşir. Dışarıda altın rengi, incecik bir çıtırtı kurulur; içeride krem peynir ısıyla gevşer, neredeyse eriyecek kıvama gelir, somon tatlanır. Soğuk halin bütün dengesi yerli yerinde durur; ama bütün dokular başkalaşır. Fırından yeni çıkmış bir cheesecake ile buzdolabından çıkan dilim arasındaki fark neyse, bu rulo ile soğuk kardeşi arasındaki fark odur.

Kızarmış sushi Amerika’da doğdu ve puristlerin kaşlarını hâlâ kaldırır. Oysa yaptığı şey, tempuranın dört yüz yıllık mantığını izlemekten ibarettir: değerli olanı incecik bir zırhla mühürlemek, kısa süre, yüksek ısı, tam zamanında servis.

Kahvaltının rahatlığı, Philadelphia’nın buluşu, Nagasaki’nin tekniği. Üç kere çevrilmiş bir cümle; anlamından hiçbir şey kaybetmemiş.