Teriyaki 照り焼き kelimesinin ilk yarısı teri, parlaklık demektir. Teknik, adını sosun verdiği o cilalı parıltıdan alır: soya sosu, mirin ve şeker, ızgaranın ısısında koyulaşıp eti aynaya çevirir. Japonya’da yüzyıllardır balığa uygulanan bu yöntem, tavukla en büyük ününü yurtdışında kazandı; bugün dünyanın hemen her yerinde teriyaki denince akla tavuk gelir.

Chicken Roll, bu parıltıyı sushi formuna taşır. Izgara tavuğun dumanlı yumuşaklığı, tatlı tuzlu glaze ile kaplanır; pirinç ve nori, onu tezgâhın diline çevirir. Çiğ balık yoktur; sushi’nin biçim disiplini olduğu gibi yerindedir.

Japon sofra kültürünün kalbindeki kavram omotenashi, karşılık beklemeyen misafirperverliktir ve pratik bir sonucu vardır: sofra herkes için kurulur. Çiğ balıkla arası olmayan misafir, sushi masasının dışında bırakılmaz; ona da aynı özenle sarılmış bir rulo sunulur.

Sushi’ye giden yolların hepsi denizden geçmiyor. Bu rulo, karadan gelenlerin yoludur ve o yol da aynı tezgâha çıkar.