Japoncada deniz tek ve yuvarlak bir hecedir: umi 海. Bir ada halkının dilinde bu kelime coğrafyadan fazlasını taşır. Deniz, Japonya’nın kileri ve yoludur; en eski şiir derlemesi Man’yōshū’nun sayfalarında dalga sesleri, yosun toplayan kıyı insanları, uzak adalara giden kayıklar vardır. Sekizinci yüzyılın şairi de bugünün balıkçısı da aynı ufka bakmıştır.

Antalya’nın ufku başka bir denize açılır ama bakış aynıdır. Bu şehirde yaşayan herkes gibi mutfağımız da günü denize bakarak kurar: bugün ne çıktı, bugün ne taze?

Ocean Roll, o bakışın tabağa çevrilmiş halidir. Deniz mahsulleri katman katman, bir dalganın ritmiyle dizilir; tuz, tatlılık ve tazelik her lokmada kıyıya yeni vurmuş gibi dağılır. İçerik mevsimle birlikte soluk alır; değişmeyen şey, malzemenin denizden geldiği günün tarihidir. O tarih, hep bugündür.

Okyanusumuz yok; ama iki denizin arasında, denize adanmış bir rulo sarmak bize hiç zor gelmedi.