Japonca, yemeğin ağızda çıkardığı sesler ve bıraktığı hisler için şaşırtıcı zenginlikte bir sözlük taşır. Hepsinin çatısı tek kelimedir: shokkan 食感, yemek hissi. Altında onlarca yansıma söz sıralanır: pari pari, incecik ve kuru bir çıtırtı; puri puri, dişe hafifçe direnen dirilik; toro toro, ağızda kendiliğinden dağılan yumuşaklık. Bir Japon şef için bu kelimeler süs değil, ölçü birimidir.

Bu roll, o sözlüğe yazılmış bir alıştırmadır. Karides tempuranın sıcak çıtırtısı pari pari ile başlar; somonun serin ipeği toro toro ile devam eder; ikisinin arasındaki pirinç, zıt dokuları aynı cümlede tutan dilbilgisidir. İlk ısırıkta iki ayrı dünya duyulur; ikincisinde tek bir bütün.

Sıcaklık farkı da işin parçasıdır: tempura tezgâhtan sıcak çıkar, somon serin kalır. Aynı lokmada iki mevsim.

Lezzet anlatılabilir; doku ancak tadılır. Bu rulo, kelimelerin elinin yetmediği yerde başlıyor.